O fundacji

opp2Fundacja "Tęczowy Parasol" została założona w 2011 roku. Fundacja "Tęczowy Parasol" jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 393013 i posiada status Organizacji Pożytku Publicznego.

Głównym celem Fundacji Tęczowy Parasol jest inicjowanie i realizowanie różnych form pomocy osobom niepełnosprawnym, w tym głównie z autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi, oraz ich rodzinom.

Fundacja prowadzi zajęcia terapii behawioralnej i zajęcia edukacyjne dla dzieci z autyzmem i pokrewnymi zaburzeniami rozwoju. Zajęcia te są prowadzone przez doświadczonych pedagogów specjalnych w ramach odpłatnej działalności statutowej Fundacji.

Fundacja prowadzi także punkt konsultacyjny dla rodziców i opiekunów osób niepełnosprawnych z autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi. Dzięki tym poradom opiekunowie osób z zaburzeniami rozwoju zostają wyposażeni w wiedzę i umiejętności umożliwiające zapewnienie właściwej opieki oraz prowadzenie codziennej rehabilitacji swoich dzieci z zaburzeniami rozwoju.

Fundacja pomaga także osobom niepełnosprawnym i ich rodzinom w pozyskiwaniu środków niezbędnych do leczenia, rehabilitacji, zakupu niezbędnego sprzętu oraz ogólnie na poprawę bytu osoby niepełnosprawnej poprzez prowadzenie subkont, na których podopieczni Fundacji mogą gromadzić środki pieniężne z tytułu 1% podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z artykułem 45c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

aspergers childrenCała wartość wpływów na subkoncie podopiecznego pozostaje do jego dyspozycji. Fundacja nie pobiera żadnych opłat za prowadzenie subkonta. Dodatkowo Fundacja bezpłatnie udostępnia każdemu podopiecznemu darmowy program do rozliczania zeznań PIT z wpisanym na stałe numerem KRS Fundacji oraz identyfikatorem subkonta podopiecznego. Jak zostać podopiecznym Fundacji?

Autyzm dziecięcy

autism-300x284Autyzm dziecięcy – całościowe zaburzenie rozwoju, w którym istotną rolę odgrywa funkcjonowanie mózgu. Do typowych cech należą problemy z komunikacją uczuć i związkami społecznymi. Występują również kłopoty z integracją wrażeń zmysłowych. W typowych przypadkach pojawia się w pierwszych trzech latach życia. Ocenia się, że autyzm występuje u 5,6 na 10000 osób, przy czym jest cztery razy częstszy u mężczyzn niż u kobiet.

Obecnie autyzm może być leczony (farmakologicznie i behawioralnie), ale nie jest wyleczalny. Wczesna diagnoza i działanie są niezbędne w celu zapewnienia jak najlepszego rozwoju dziecka. Uważa się powszechnie, że nie jest możliwe stworzenie w pełni działającego leku, bo na autyzm wpływają cechy mózgu determinowane na bardzo wczesnym etapie rozwoju.

Wśród wielu specjalistów rozpowszechnione jest błędne przekonanie, jakoby autyzm dotyczył jedynie wieku dziecięcego, tak więc nie biorą oni pod uwagę tej diagnozy, gdy mają do czynienia z dorosłymi. Należy pamiętać, że nazwa "dziecięcy" nie odnosi się tylko do dzieci, ale również do okresu życia, kiedy obserwujemy pierwsze objawy. Określenie to powstało dla zróżnicowania tego zaburzenia od wcześniej znanych i też określanych jako autyzm podobnych objawów z jakimi mamy do czynienia w schizofrenii.

 

Zespół Aspergera

asparger1Zespół Aspergera (syndrom Aspergera, ZA; ang. Asperger's Syndrome, AS) – całościowe zaburzenie rozwoju mieszczące się w spektrum autyzmu.

Zaburzenie to obejmuje przede wszystkim upośledzenie umiejętności społecznych, trudności w akceptowaniu zmian, ograniczoną elastyczność myślenia przy braku upośledzenia umysłowego oraz szczególnie pochłaniające, obsesyjne zainteresowania, natomiast rozwój mowy oraz rozwój poznawczy przebiega bardziej prawidłowo w porównaniu do autyzmu dziecięcego. Głównymi kryteriami różnicującymi ZA od autyzmu głębokiego są: brak opóźnienia rozwoju mowy i innych istotnych jej zaburzeń uniemożliwiających logiczną komunikację, prawidłowy rozwój poznawczy.

Ludzie z tym zaburzeniem przypominają osoby z autyzmem dziecięcym pod tym względem, że od wczesnego dzieciństwa występuje u nich ten sam rodzaj upośledzeń (jednak w dużo łagodniejszej postaci). W stosunku do głębokiego autyzmu wyróżniają się o wiele bardziej prawidłowym rozwojem mowy i lepszą adaptacją społeczną, zaś z powodu swych niezwykłych zainteresowań łagodniejsze przypadki częściej uchodzą za ekscentryków niż ludzi o zaburzonej osobowości.

Czytaj dalej